Kształcenie w pracowni rysunku dla studentów od drugiego do piątego roku przebiega na kilku etapach w zależności od indywidualnych uzdolnień każdego ze studentów. Początkową bazą są praktyczne ćwiczenia studyjne z modelem w celu nabycia umiejętności obserwacji i prawidłowej oceny proporcji. Długotrwałe ćwiczenia mają na celu opanowanie warsztatu i przyswojeniu sobie wielu doświadczeń w posługiwaniu się linią, walorem i kompozycją, a co za tym idzie wypracowanie indywidualnego języka ekspresji artystycznej. W zależności od zaangażowania i uzdolnień, praca na bazie rysunku poszerzana jest stopniowo o nowe środki wyrazu i bardziej złożone problemy plastyczne. Osiągnięcie biegłości w formułowaniu wypowiedzi inicjuje kreatywne poszukiwania ideowe i tematyczne. Jest to moment, w którym student samodzielnie może podejmować wątki czerpane nie tylko z nabytych doświadczeń, ale także ze złożonych zjawisk kultury współczesnej. Wykorzystanie rysunku m.in. jako techniki projektowej, autonomicznej ekspresji artystycznej, jak również jako metody obserwacji w szerokim rozumieniu, pozwala na sięgnięcie po inne media i wypowiedzi mogące odchodzić od możliwych w tradycyjnych technikach rysunku.